RSS  

میخوام یه چیزی بگم که پارسال همش از اون حرف میزدم.

چون عنوان مطلبمو خوندید میدونم که اینو نمیخونید ولی یه نظر بذارید وخوشحالم کنید هم منو وهم یه چند نفر

دیگرو.

نمیدونم چرا ولی این احساسو دارم که شاید نصف مردمی که پارسال داشتن خودشونو برای فوت آیدین(من

بچه ی با ادبیم بزرگ وکوچیک حالیم میشه به همین دلیل فامیلیشم مینویسم(نیکخواه بهرامی)) میکشتن اونو

از یادشون بردن و عین خیالشون هم نیست.

شاید بگید خب تو لوسی ولی به نظر من هرکی (منظورم از هرکی اونایی که معروفنو یه جور قهرمان به قول

خود تلویزیونیا به حساب میان) تو این دنیا بمیره و از این دنیا راحت بشه باید براش احترام قائل بود و دوبار

حداقل تو تلویزیون نشونش بدن که متاسفانه همین کارم نمیکنن.

خب این به من ربطی نداره ازتون خواهش میکنم حاقل یه حمدو قل هوالله براش بخونید تا روحش شاد شه.

بازم مرسی که منو تحمل کردید میدونم که گفته بودم دو ماه نمیام ولی نمیتونستم نیام چون حتما باید

می اومدمو این چیزارو هرچند خوب یا بیخود مینوشتم.

خب من دیگه برم تا بیشتر از این ادیتتون نکردم.

پس فعلا بابای.

خب حالا دیگه واقعا بابای چون اینا رو دیگه گذاشتم.

پس بابای.